25 July 2009 - ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာ

မြန္းလိုက္ စိုနာတာ

သန္းေခါင္ေက်ာ္သြားျပီျဖစ္သျဖင့္ ညဥ့္ကားမနက္ေတာ့ျပီ။ လမင္းသည္က်ယ္ေျပာလွေသာ ေကာင္းကင္အတြင္းအေျခြအရံႀကယ္မ်ားႏွင့္ သာခ်င္တိုင္းသာျပီး ညအလွကိုေဖာ္ေဆာင္ေနေလသည္။ ေလညင္းသည္ ပင္လယ္ျပင္မွ ရန္ကုန္ျမစ္ေရျပင္ေပၚသို႔ ေအးေဆးညင္သာစြာျဖတ္သန္းလာရာလမ္းေႀကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေအးျမျခင္းကိုသယ္ေဆာင္လာကာ ကုန္းတြင္းပိုင္းသို႔ တိတ္တဆိတ္၀င္ေရာက္လ်က္႐ွိသည္။ ကမ္းနားလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ မာက်ဴရီမီးလံုးမ်ား လင္းထိန္လ်က္႐ွိေလသည္။ သို႔ေသာ္အုပ္စုဖြဲ႔ေနတတ္ေသာ ေခြးေလေခြးလြင့္မ်ားမွတပါး အျခားသက္မဲ့အရာ၀တၳဳမ်ား ျငိမ္သက္လ်က္႐ွိသည္။ ညငွက္မ်ား၏ အေတာင္ပံခတ္သံကိုပင္ႀကားရေလသည္။ မီးအလင္းေရာင္ကင္းမဲ့ေနခ်ိန္ျဖစ္ေသာ ျမိဳ႕ ျပညမ်ား၏ တိုက္ခန္းမ်ားအနက္ မီးအလင္းေရာင္ျပျပလင္းေနေသာ တုိက္ခန္းတစ္ခု၌ ဘီသိုဗန္၏ (မြန္းလိုက္ စိုနာတာ) ဟုေခၚေသာ ဂႏၱ၀င္စႏၵယားဂီတကို တိုးညွင္းစြာထပ္ဖန္႐ိုက္၍ ဖြင့္ထားသျဖင့္ထိုအခန္းငယ္အတြင္းသံစဥ္မ်ားဖံုးလႊမ္းေနေလသည္။ ထိုည၏ တိတ္ဆိတ္မွဳ ကိုခ်ိဳးေဖာက္၍ထြက္လာေသာထိုသံစဥ္မ်ားႏွင့္လမင္း၏ကမၻာေလာကတစ္ခုလံုးေပၚသို႔ပတ္ေလာင္းထားေသာအလင္းေရာင္ကို အျပည့္အ၀ခံစားရင္း မနက္ျဖန္ေနေရာင္ျခည္ ကိုေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ သူတစ္ေယာက္ေတာ့ ေလသာေဆာင္၌ထိုင္ေနရင္းအိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ျဖစ္ေနေလသည္။ သိ႔ုေသာ္ထိုသူ၏မ်က္ႏွာတြင္ အျပံဳးရိပ္တစ္ခ်ိဳ႕ မႀကာခဏ ျဖတ္သန္းလ်က္႐ွိေနသည္။လေရာင္၏ေရာင္ျပန္ဟတ္မွဳေႀကာင့္လား၊ မ်က္ရည္စမ်ားေႀကာင့္လားေတာ့ မသိႏိုင္ေသာ္လည္း မ်က္လံုးမ်ားအတြင္း၌ မွန္ကြဲစမ်ားကို မီးေရာင္ ထိုးထားသလို႐ွိေနေလသည္။ ထိုမ်က္လံုးအစံုမွာ လွဳပ္႐ွားမွဳမ႐ွိေသာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တိုက္ခန္းမ်ား၏အေပၚသို႔ေက်ာ္ကာ က်ယ္ေျပာလွေသာ ေကာင္းကင္ေပၚသို႔ လွဳပ္႐ွားမွဳကင္းမဲ့စြာ အခ်ိန္အေတာ္ႀကာျမင့္သည့္တိုင္ေအာင္ စူးစိုက္ႀကည့္ေနေလသည္။ ထုိသူ၏ရင္မွ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ခံစားခ်က္တခ်ိဳ႕ ကို က်ယ္ေျပာလွေသာ ေကာင္းကင္မ်က္ႏွာစာတြင္အစီအစဥ္တက်ျဖန္႔ႀကဲထားပံုရသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သူ၏စိတ္တံခါးမ်က္လံုးအစံုမွာ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္အနည္းငယ္မွ အမွတ္တရပံုရိပ္ မ်ားကို ျငိမ္သက္စြာပံုေဖာ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ လက္ညိဳးႏွင့္ လက္ခလယ္ႀကားမွ တစ္၀က္မွ်က်န္ေသာေဆးလိပ္တိုမွာ မီးစြဲလ်က္႐ွိေနျပီး သူ႔အနီးတြင္ ေငြမွင္ေရာင္သန္းေနေသာ ျပာစမ်ားအတြင္း၌ သက္တမ္းကုန္ဆံုးသြားေသာ ေဆးလိပ္တိုမ်ားအစီအစဥ္မဲ့လဲေလ်ာင္းလ်က္႐ွိေနသည္။ ထိုသူ၏ ခႏၶာမွာ ေလသာေဆာင္အတြင္း၌ ႐ွိေနေသာ္လည္း၊ သူ၏စိတ္တို႔သည္ ကႏၱာရအတြင္းတြင္ ခရီးသြားေနသည့္ပမာ မနက္ေနေရာင္ျခည္ကို အိုေအစစ္အလားေတာင္းတေနေလသည္။ ေအးျမေသာေလညင္း၊ ေစာင္းေဘာက္စ္ မွတိုးညွင္းစြာထြက္ေပၚေနသာဂႏၱ၀င္ဂီတသံႏွင့္ အေတြးစိတ္ကူးမ်ားအတြင္းေမ်ာလြင့္သြားေသာ ထိုသူသည္ေလသာေဆာင္ျပတင္းတံခါးနံရံကိုမွီလ်က္ ထိုင္ရင္းအိပ္ေပ်ာ္ သြားခ်ိန္ကိုပင္မသိ႐ွိလိုက္ေပ။

*****************

နားအတြင္းသို႔ ဆူညံစြာ၀င္ေရာက္လာေသာ ကားသံမ်ား၊ ေစ်းသည္တို႔၏အသံမ်ား၊ လမ္းသြားလမ္းလာမ်ား၏အသံတို႔ေႀကာင့္ ထုိသူ၏မ်က္လံုးအစံုသည္ ေျဖးညွင္းစြာပြင့္ဟ လာေလသည္။ စူး႐ွေသာ ေနေရာင္ျခည္ေႀကာင့္ မ်က္လံုးအစံုသည္

... ဆက္ဖတ္ရန္ »

Category: ၀တၳဳတို | Views: 132 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-07-25 | Comments (0)