အ၀ိဇၨာ (၀ါ) ေခါင္းစဥ္တပ္ ဒႆန - 10 August 2009 - ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာ

အ၀ိဇၨာ (၀ါ) ေခါင္းစဥ္တပ္ ဒႆန

ေနမ၀င္တဲ့ ညေတြ႐ွိေနတတ္ေပမယ့္
ေနမထြက္တဲ့ မနက္ဆိုတာ
တစ္ခါမွ မ႐ွိခဲ့ဘူး..
ဒါေပမယ့္ ငါ့အိပ္မက္မနက္ခင္းေတြမွာ
တိမ္ေတြဖံုးခဲ့ဖူးတယ္။

အေကာင္းနဲ႔ အဆိုးကို
မေ၀ခြဲတတ္ခင္
သူတို႔ေျပာတဲ့ အဆိုး ဆိုတာက
ငါ့ သူငယ္ခ်င္း။
သူတို႔ေျပာတဲ့ အေကာင္း ဆိုတာက
ငါ့သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ခိုင္းဘက္သာ။

"တန္ဖိုး" တဲ့လား..
အဲဒီစကားလံုး ဘယ္ေလာက္တန္သလဲ?
စဥ္စားႀကည့္ေတာ့
တံဆိပ္ေတြက ဓါတ္ေလွကားေတြျဖစ္ခဲ့ရေပါ့..။
အမွန္က မိုးပ်ံပူေဖာင္းေတြပါ..။

႐ႊံ႕ ႏြံေတြ လာေရာခဲ့ေတာ့
ငါက ႏြံေရေတြျဖစ္ခဲ့
ေကာ္ဖီမွဳန္႔ ေတြလာေရာေတာ့
ငါက ေကာ္ဖီပူပူေလးေပါ့
စေကာ့တလန္ ၀ီစကီလာေရာေတာ့
ငါက အရက္အေကာင္းစားျဖစ္ျပန္ေရာ
ေအာ္...ငါကေရလိုပါလား...။
တကယ္ေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္လိုျဖစ္ခ်င္ေနတာ
ေရေႏြးပူပူရဲ႕ ဂုဏ္သတၱိကိုေျပာင္းပစ္တဲ့
သူရဲေကာင္း အျဖစ္နဲ႔ေပါ့..။

ကိန္းဂဏန္းသံႀကိဳးေတြကို
အမိအရကုတ္တြယ္၊ ဖက္တက္ႀက
"တန္ဖိုး" ဆိုတာႀကီးကိုရယူဖို႔ႀကိဳးစားရင္း
မီးစာကုန္၊ ဆီခမ္းေရာတဲ့။
ဆီမခမ္းခင္ မီးစာကုန္တတ္တာသိရေတာ့
ေသြးပ်က္ခဲ့ရေသးတယ္။
အဲဒါထက္ဆိုးတာ မီးျငိမ္းသြားတာဘဲ။

ခုေတာ့ငါနားလည္ျပီ
ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္းဆိုတာ
မွန္ျခင္း၊ မွားျခင္းရဲ႕ သားသမီး..၊
ငါနဲ႔အတူ႐ွိတဲ့ မိတ္ေဆြေတြလို႔
သေဘာေပါက္ခဲ့တာ...
တကယ္ေတာ့
အားလံုးက အဆုံးထိပို႔တတ္တဲ့
သူစိမ္းေတြပဲေလ။

ဒီလိုနဲ႔ ရည္႐ၢယ္ခ်က္လမ္းအတိုင္း
ေလွ်ာက္တလွည့္၊ နားတလွည့္ခရီးဆက္ခဲ့တာ
ႀကည့္စမ္း...
ဟိုေ႐ွ႕ နားမွာ လူေတြအံုလို႔
အေကာင္းနဲ႔ အဆိုး လြန္ဆြဲပြဲ။