ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာ - ေနမ်ိဳးထက္

ငါ့လိပ္ျပာ

ငါသည္ ဆႏၵမ်ားစြာအတြက္
ေမြးဖြားလာသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး
ငါ၏ကိုယ္၌ ခြန္အားတစ္ခုပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ့သည္။
သို႔ရာတြင္ ငါပိုင္ဆိုင္ေသာခြန္အားတို႔ျဖင့္
ငါ၏ ဆႏၵတို႔ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ျခင္းငွာ
မစြမ္းႏိုင္ခဲ့။
ဆႏၵမ်ားစြာအတြက္
ခြန္အားတုိ႔ျဖင့္ အိမ္မက္မ်ားစြာသာ
ဖန္တီးႏိုင္ေသးသည္။
အိမ္မက္မ်ားစြာအတြက္
ခြန္အားတုိ႔ျဖင့္ ငါ၏ကိုယ္၌
ဆႏၵမ်ားစြာ တည္ေနဦးမည္။
ထို႔ေႀကာင့္...
ပ်ိဳးေထာင္ေနခ်ိန္ျဖစ္၍
အသီးအပြင့္မ်ား ကင္းမဲ့ေနေသာ
ငါ့သစ္ပင္မွ လိပ္ျပာမေလးအား
လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းခြင့္ေပးလုိက္သည္။
(ေ၀းေ၀းပ်ံပါ ငါ့လိပ္ျပာ...)

Category: ကဗ်ာ | Views: 108 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-09-19 | Comments (0)

ငု၀ါပင္အေပၚမွ ငွက္မ်ား

ေႏြ၊ မိုးရယ္ေဆာင္း
ဥတုရယ္ေျပာင္းေပမယ့္
ခ်ိန္တစ္ခါ နားခိုရာတဒဂၤ
ေအးရိပ္ျငိမ္ ပင္ငု၀ါေပၚ
ပ်ံသင္စ ငွက္ငယ္တစ္အုပ္
၀င္း၀ါ၀ါ ပန္းငု၀ါမ်ားႀကား
ျမဴးတူူးလို႔႐ႊင္ေပ်ာ္
စည္းလံုးျခင္း သီခ်င္းေတြဆိုညည္းခဲ့ႀကတယ္...။

ကာလတန္ႀကာ ငွက္ငယ္တခ်ိဳ႕
အေတာင္ရယ္စံုေလေတာ့
တစ္ေကာင္မွစ သံုးေကာင္ေလးေကာင္
ဒီပင္ငု၀ါ နားခိုရာမွ
စတင္ထြက္ခြါ အိပ္တန္းအသစ္ေျပာင္းခဲ့ႀကတယ္...။

ႀကည့္လုိက္စမ္းပ
ခုမ်ားေတာ့ အထီးက်န္ငု၀ါ
ခ်ိဳေတးသီဆို ငွက္ေက်းညိဳတို႔
ေ၀းလြင့္ နတၳိ ေတးမ႐ွိ ႐ြက္ႏုမ႐ွိ ညေနမ႐ွိ...။

ေနာက္၊ ေျမာက္၊ ေတာင္၊ ေ႐ွ႕
ဒီပါေလးရပ္ ပ်ံခဲ့ႀကလည္း
ဒီညေနေစာင္း ကံေႀကာင္းဖန္ခဲ့ေသာ္
ရင္မွာစြဲျမဲ မွတ္ထားဆဲ
ခ်ိဳေတးဆို ငွက္ေက်းညိဳတခ်ိဳ႕
အိပ္တန္းတူရင္ ျပန္ဆံုႀကလိမ့္မယ္...။

အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းမ်ားသုိ႔...

Category: ကဗ်ာ | Views: 113 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-09-15 | Comments (1)

စီးဆင္းဆဲေဆာင္း

ႀကယ္ခညျပာ၊ ၀န္း၀ိုင္းလ၀ါ
႐ႊန္းပေငြမွင္၊ ေတာင္ေျမာက္ယြန္းသည့္
မိလႅာတိမ္စ၊ ျပိဳးျပိဳးျပျပ
တိုးတိတ္ညင္သာ၊ ေလလြင့္လူးလြန္႔
စုန္ဆန္စီးဆင္း၊ ပ်ိဳနဒီေဘး
ေျမာက္ျပန္ေလႏု၊ ပင့္သက္ပြတ္တိုက္
နိမ့္ခ်ည္ျမင့္ခ်ည္၊ ဒီေရလိွဳင္းႀကက္
႐ိုး႐ြမြမြ၊ လြလြသဲေသာင္
၀ိုး၀ါးႏွင္းျမဴ၊ စီးဆင္းဆဲေဆာင္း
ဒီဘုန္းဘ၀င္၊ ဘယ္ဘယ္၀ါ၀ါ
ခုႏွစ္စင္ႀကယ္အျမီးေထာင္၊ သန္းေခါင္းေက်ာ္ခဲ့ျပီ
ဒီည အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ပဲ႐ွိေတာ့သည္။

Category: ကဗ်ာ | Views: 108 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-09-12 | Comments (1)

ကြ်န္ေတာ္ သူေတာင္းစား

(၁)

အင္း...မိုးေတာင္စင္စင္လင္းေပါ့...။ အိပ္စပ္ရာ ေမြ႔ရာလို႔ကြ်န္ေတာ္သတ္မွတ္ထားတဲ့ကတ္ထူစကၠဴခ်ပ္ျပားေပၚက ကြ်န္ေတာ္...။ ကုိယ္ပိုင္ စကၡဳႏွစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ့္မသိစိတ္က တြန္းလို႔ဖြင့္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ႏိုးရေလျပီ။ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့..။ စူး႐ွတဲ့ေနေရာင္က အႀကင္နာတရား ကင္းမဲ့စြာနဲ႔ပဲ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ စုတ္ျပဲေနတဲ့ တစ္စံုတည္းေသာ အက်ၤ ီနဲ႔ လံုခ်ည္ရဲ႕ ေလ၀င္ေပါက္မ်ားအေပၚကို ရက္ရက္စက္စက္ထိုးေနျပီ။ မနက္ခင္းတိုင္းရဲ႕ ေနေရာင္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ စာမဖြဲ႔ေလာက္ပါဘူး။ ေနေရာင္က ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ေန႔သစ္ဆိုတာဟာ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ အစင္းေႀကာင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေခြးတံဆိပ္ဓါတ္ျပားေဟာင္းႀကီးလို "တႀကီးႀကီး" နဲ႔ ေန႔စဥ္နားေထာင္ေနရတဲ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္၊ အက္ကြဲေနတဲ့ စပီကာတစ္လံုးကထြက္လာတဲ့အသံလို ခံစားခ်က္သစ္ေတြကိုမေပးစြမ္းႏိုင္ပါဘူး။ စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ေစတဲ့ ျဖဳတ္ဆိုတဲ့ သတၳ၀ါေတြက ေခါင္းေပၚမွာလည္း၀ဲပ်ံေပ်ာ္ျမဴးေနႀကတယ္ေလ။ သူတို႔ရဲ႕ အေပါင္းအေဖာ္ယင္ေကာင္ဆိုတာေတြကလည္းတစ္ခါတေလ သူတို႔နဲ႔အတူ႐ွိေနတတ္တယ္။ ျခင္ ဆိုတာေတြကဘံုရန္သူ။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဆံပင္ေတြဟာ အခုေခတ္လူငယ္ေတြစြဲလမ္းႀကတဲ့ Rocker ဆိုလား...ဘာလား (ဘာလဲေတာ့အတိအက်မသိပါ) သိပ္႐ွည္လြန္းေနလို႔စတိုင္(လ္) လိုလိုျဖစ္ေနျပီးေတာ့ အညိဳေရာင္ေတြ လည္း သန္း ေနျပီ။ လက္သည္း၊ ေျခသည္းေတြလည္း႐ွည္လြန္းေနျပီ။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ကြ်န္ေတာ့္ဆံပင္၊ လက္သည္းနဲ႔ ေျခသည္းေတြကို ညွပ္ပစ္ဖို႔တစ္ခါတစ္ေလသတိရ႐ံုကလြဲျပီး တကယ္တမ္းက်ေတာ့ မညွပ္ျဖစ္တာအေတာ္ႀကာခဲ့ျပီ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ကြ်န္ေတာ့္မွာ အဲဒါေတြထက္အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥေတြ႐ွိေသးတယ္ေလ..။ အဲဒါေတြက ဒီေန႔ဘယ္လမ္းေတြသြားရမလဲ..၊ ဘာသီခ်င္းေတြဆိုရမလဲ၊ ဘာ သီခ်င္းေတြအသစ္ထြက္လို႔ က်က္ဖို႔က်န္ေသးလဲ...စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ အသစ္ထြက္တဲ့သီခ်င္းေတြဆိုရင္း ေတာင္းခ်င္စိတ္ေပါက္လာရင္ သီခ်င္းအသစ္ေတြဖြင့္တဲ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြနားမွာသြားနားေထာင္ျပီး စိတ္နဲ႔ပဲက်က္ေလ့႐ွိပါတယ္။ အခုလည္းကြ်န္ေတာ့္ေဘးမွာ အခင္ ဆံုးေဘာ္ဒါႀကီး မႏိုးေသးဘူး..။ အိပ္ေနတုန္းဘဲ။ သူကပတ္၀န္းက်င္ေလာကႀကီးကို ဂ႐ုမျပဳဘဲ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ စြာနဲ႔အိပ္ေနတုန္း။ တစ္ည လံုးကင္းလွည့္ေနရလို႔ေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရေသးဘူးထင္ပါတယ္..။ သူ႔နာမည္က မုိက္ကယ္...။ ကြ်န္ေတာ္မွည့္ေပးထားတာ။ ေစ်းနားမွာ ေရခဲေခ်ာင္းလာေရာင္းတဲ့ကားက မိုက္ကယ္ ေရခဲေခ်ာင္းဆိုျပီးေႀကာ္ျငာေနသံႀကားလို႔ နာမည္ႀကိဳက္တာနဲ႔ သူ႔ကိုေခတ္ ဆန္ဆန္ ေပးထား တာ။ ေယာက္်ားနာမည္လား၊ မိန္းမနာမည္လားမသိေပမယ့္ေခၚလို႔ေကာင္းလို႔ေပးထားတာပါ..။ မုိက္ကယ္က တကယ္ခ်စ္စရာေကာင္းျပီး လိမၼာတဲ့ ေခြးမေလးတစ္ေကာင္ေပါ့..။ သူကလည္း ဒီနာမည္ကိုႀကိဳက္ပံုရတယ္။ မိုက္ကယ္ေရ.. လို႔ေခၚလိုက္တာနဲ႔ သူ႔အျမီးေလး လွဳပ္ျပ တတ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္အိပ္တဲ့ေနရာနဲ႔ အလွမ္းမကမ္းေလာက္က အမွဳိက္ပံုဆိုရင္ သူေဆာ့ေနက် ကစားကြင္းေလးတစ္ခုပါ။ ျပီးေတာ့သူက ရက္ကြက္ရဲ႕ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ကိုအလိုက္သိစြာယူထားတဲ့ေခြးေလးတစ္ေကာင္ပါ။ မိုက္ကယ္က ကြ်န္ေတာ့္ကိုသိပ္ခင္တာ။ ကြ်န္ေတာ့္ မုန္႔ တစ္ခုခုရလာျပီဆိုရင္ သူ႔အတြက္အျမဲခ်န္ထားျပီးညမိုးခ်ဳပ္လို႔ ကြ်န္ေတာ့္ေနရာေဟာင္းေလးကို ျပန္ေရာက္လာရင္ သူ႔ကိုေကြ်းတယ္။ ... ဆက္ဖတ္ရန္ »

Category: ၀တၳဳတို | Views: 134 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-09-06 | Comments (0)

စက္၀ိုင္း ျပင္ပ

စက္၀ိုင္း ျပင္ပ

အ႐ူးနဲ႔အကန္း ဦးေဆာင္ေမာင္းႏွင္
ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ေလာင္စာအျပည့္နဲ႔
၃၁ျမိဳ႕ ပတ္ရထားႀကီး၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္စီးခဲ့ႀကတာ
မရဏဘူတာ႐ံု ဘယ္ႏွေခါက္ျဖတ္ခဲ့ျပီလဲ။

အပ္ႏွစ္စင္း ထိပ္ခ်င္းထိတဲ့ေန႔
ရထားႀကီး၊ ငါ့ဇာတိျမိဳ႕ ကိုဆိုက္ခဲ့တုန္းက
သုညတစ္လံုးေကာက္ရ၊ ဒုကၡဘက္ေတာ္သားေတြက
ခရီးဦးႀကိဳျပဳခဲ့ႀကေလတယ္။

ဘူတာ႐ံုထဲလည္းေရာက္...
ဥာဏ္မ်က္မွန္ ထုတ္အတပ္
ျဗဳန္းကနဲ... အားလံုးေပ်ာက္..!
သူတို႔လည္းမ႐ွိ၊ ဘူတာလည္းမ႐ွိ
ရထားလည္းမ႐ွိ၊ ငါ ကိုယ္တိုင္လည္း
ေပ်ာက္ေနပါေရာလား...။

မွန္ေလးခ်က္ကို မျမင္ႏိုင္ခင္
ပံုရိပ္ေယာင္ေတြကို တကယ္ထင္ခဲ့လို႔
မွားတဲ့အခါလည္း မွားခဲ့သလို
မွန္တဲ့အခါလည္း ခါးခဲ့ရ။

အမွား၊ အမွန္ ျငင္းခုန္ႀကရင္း
ဓါး၊ လွံ ကိုင္ျပီး ေသြးေခ်ာင္းမ်ားစြာ
သမိုင္းစာအုပ္ေတြထဲမွာႀကည့္။

ခုေတာ့ ရထားေျပာင္း၊ (၈)တြဲပါ အျမန္ရထား
အေဟာင္းအသစ္၊ အျဖစ္အပ်က္မ႐ွိတဲ့
ျငိမ္းခ်မ္းေရးခရီးစဥ္
သူငယ္ခ်င္း... မင္းလိုက္မွာလား
ရထားႀကီးထြက္ေတာ့မယ္...။

Category: ကဗ်ာ | Views: 101 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-08-21 | Comments (0)

ကိုလိုကြီးယယ္ (Colloquial)

ကြ်န္ေတာ္တို႔႔စာေရးတဲ့ အခါ စကားေျပာဟန္နဲ႔ေရးမလား၊ စာဟန္နဲ႔ေရးမလားရယ္လို႔ ေတြးေတာမိႀကပါတယ္။ စကားေျပာဟန္၊ ရင္းႏွီးဟန္၊ အရပ္ဟန္တို႔နဲ႔ စာကိုေရးတာကေတာ့ "ကိုလုိကြီးယယ္" (Colloquial) ဟန္ျဖစ္ပါတယ္။ စာဟန္နဲ႔ေရးတာကေတာ့ ေရး႐ိုးေရးစဥ္ ၍၊ သည္၊ ၏ တို႔နဲ႔ အတည္အခန္႔ေရးတဲ့နည္းလို႔ ဆိုရပါမယ္။ အဲဒီနည္းကို ေဖာ္မယ္ စတန္းဒတ္ (Formal Standard) ဟန္နဲ႔ ေရးတယ္လုိ႔ အဘိဓာန္မွာဆိုပါတယ္။ အခုေဆာင္းပါးကိုေရးေနတဲ့ ဟန္ကေတာ့ ကိုလိုကြီးယယ္ ဟန္ျဖစ္ပါတယ္။ အသံထြက္ကေတာ့ ခက္သလိုလို၊ ဆိုလို႔ ေကာင္းသလိုလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လုပ္ငန္းသံုးေ၀ါဟာရ အျဖစ္နဲ႔ သံုးစြဲေျပာဆိုေနႀကပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ေတာ့ ရင္းႏွီးတဲ့ဟန္ (Intimate Style) လို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ စာဟန္ထက္စာရင္ ပိုျပီးနား၀င္တယ္ေပါ့။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေျပာေနသလိုေပါ့။ စကားလုံး အသံုးအႏွဳန္းကလည္း အခံ့အညား သိပ္မပါႏိုင္ပါဘူး လို႔ေျပာရပါမယ္။ ၀တၱဳစာအုပ္ေတြ၊ က်မ္းစာအုပ္ေတြထဲမွာဆိုရင္ အျဖစ္အပ်က္နဲ႔ အေႀကာင္းအရာ ႐ွင္းလင္းခ်က္ကို စာသားနဲ႔ေရးျပီး စကားေျပာတာေတြကို ေျပာဟန္နဲ႔သီးျခားေရးႀကတာေတြ႔ရပါတယ္။ အဂၤလိပ္အဘိဓာန္ တစ္ခုမွာေတာ့ စကားေျပာဟန္ဟာ မင္းပါးစိုးခြင္ မ၀င္ဘူး၊ အရပ္ဓေလ့ ႐ြာဓေလ့နဲ႔နီးတယ္၊ ထံုးမီစံမွ် မျဖစ္ဘူးလို႔လည္းယူဆတာမ်ိဳး ႐ွိတဲ့ အေႀကာင္းကိုေဖာ္ျပထားပါတယ္။ စာဟန္ကေတာ့႐ွင္းပါတယ္။ "ဘဦး ေရကူးေနသည္" ၊ "ငါ၏ဒူးနာ၏" ဆိုတဲ့ဟန္မ်ိဳးနဲ႔ေရးတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာစကားေျပာဟန္ေတြနဲ႔ မဂၢဇင္း၊ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ အေရးမ်ားလာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဟိုးတုန္းက ဆရာဇ၀နရဲ႕ "ဦးေလးေျပာမယ္" ဆိုတဲ့အခန္းတုိ႔၊ ရန္ကုန္သတင္းစာက ျမိဳ႕ မေမာင္၊ စပ္ျဖဲေမာင္တို႔ရဲ႕ အခန္းမွာ စကားေျပာနဲ႔ပဲေရးႀကရပါတယ္။ သဘာ၀ကိုက ဒီလိုဟန္နဲ႔ေရးရမွာျဖစ္လို႔ပါပဲ။ ေပးစာအျဖစ္ေပးတဲ့စာေတြမွာ ဒီလိုဘဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ "စာေရးလိုက္ပါသည္ခင္ဗ်ား" ဆိုျပီး အာလုတ္ျပဳတတ္ႀကပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီမွာ စကားေျပာဟန္နဲ႔ စာေရးႀကတာရဲ႕ အစဟာ စစ္ျပီးေခတ္လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမွဳနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရျပီးတဲ့ေနာက္လူထုတရားပြဲနဲ႔ ႐ွင္းလင္းတင္ျပပြဲေတြမွာေျပာတဲ့စကားေတြကို သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ မူရင္းအတိုင္း (Verbatin) ေဖာ္ျပတဲ့အခါစကားေျပာအတိုင္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္ႀကိဳေခတ္ကဆိုရင္ တစ္ဆင့္ခံေျပာစကား (Reported Speech) နဲ႔ေဖာ္ျပေလ့႐ွိႀကပါတယ္။ စစ္ျပီးေခတ္မွာေတာင္ စကားေျပာ ".....ပါတယ္" ၊ ".....ေဆာင္႐ြက္ပါ" လို႔တိုက္႐ိုက္မေရးဘဲ "ေႀကာင္း" နဲ႔အဆံုးသတ္ႀကပါတယ္။ စကားေျပာေရးဟန္နဲ႔ ေရးသားမွဳ တြင္က်ယ္ျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေထာက္အထားတစ္ခုကေတာ့ ၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္မွာ စာမူခြင့္ျပဳခ်က္အမွတ္ ၆၄၉/ ၉၉ (၈)နဲ႔ထုတ္တဲ့ ဆရာေနထြတ္ ရဲ႕ "မႏၲေလးအဘိဓာန္" စာအုပ္မွာေတာ့ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာစာဆရာ "ဦးေက်ာ္ရင္ ေလထီး" အေႀကာင္းထဲမွာ "၁၉၆၅(၁၃၂၇)"ခု ဓမၼဗိမာန္စာဆိုေတာ္ေန႔အခမ္းအနားတြင္ "ဆင္သြားရင္ လမ္းျဖစ္တယ္" ဟုဆိုကာ စကားေျပာဟန္ျဖင့္ စာေရးနည္းသစ္ကိုေထာက္ခံခဲ့" လို႔ေရးသားထားျပီး ဒီေရးနည္းကို "ဆင္သြားမူ" ရယ္လို႔အမည္တြင္ေႀကာင္းေရးသားထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တစ္၀ိုက္ေလာက္တုန္းက "Colloquialization of Burmese" ဆိုတဲ့အမည္နဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာပညာ႐ွင္တစ္ဦးေရးတဲ့စာအုပ္ကိုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ စကားေျပာတာ၊ စာေရးတာကို စူးလို၊ ေဆာက္လိုလြယ္လြယ္ကူကူ ဒိုးဒိုးေဒါက္ေဒါက္ ေရးဖို႔တိုက္တြန္းထားတယ္လို႔မွတ္မိပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္ "ကိုလိုကြီးယယ္" ကရင္းႏွီးဟန္ လြယ္ကူျပီး "ေဖာ္မယ္" စာေရးဟန္ကေတာ့ အခန္႔အသန္႔ တည္ျငိမ္တယ္ဆိုျပီး အေႀကာင္းကိစၥကို လိုက္လို႔ေရးသားေနႀက တာ ေရာက္ဆဲအေလ့အထတစ္ခုျဖစ္တာကို သံုးသပ္မိပါတယ္။
ေမာင္ဆု႐ွင္ (၂၁ရာစု လူမွဳေ၀ါဟာရမ်... ဆက္ဖတ္ရန္ »

Category: ေ၀မွ်ျခင္း | Views: 112 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-08-17 | Comments (0)

ေတးသီငွက္

ေတးသီငွက္

အေမ့အိမ္နဲ႔ ေ၀းတဲ့အခါ
လမ္းေဘး ကေဖးေလးက ဖြင့္တဲ့
နာရီရဲ႕ သီခ်င္းေတြနားေထာင္တိုင္း
နာရီေပၚက မ်က္ရည္စက္ေတြျပန္႔ႀကဲလို႔။
တစ္ေန႔စာအလြဲေတြ မ်ားလြန္းလွတဲ့ဘ၀မွာ
"ညီေလးေရ လမ္းမမွားေအာင္ေ႐ြးကြာ" တဲ့။

လေရာင္ထဲ သူလမ္းေလွ်ာက္ခ်င္မွ
ဂ်က္ဆင္ထိပ္ကလရိပ္ျပာ ေျပးပုန္းခ်ိန္တန္ေတာ့
အဓိပတိလမ္းမထက္က ေျခရာေတြနဲ႔
တေစၧအနမ္းတစ္ခုကို လြမ္းသူ႔အိပ္မက္ မက္ေနရ႐ွာတယ္။

ႀကယ္ေတြစံုျပီလား??
ဟုတ္တယ္.. ဒါ ႀကယ္ေတြစံုတဲ့ည
စကားလံုးမ႐ွိတဲ့ေကာင္းကင္ထဲ
ႀကယ္တစ္ပြင့္ေႀကြတဲ့ည
(သို႔မဟုတ္)
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္ ေတးသီငွက္တစ္ေကာင္ပ်ံသန္းေနတဲ့ည။
(၁၄-၈-၂၀၀၄ နံနက္ ၁၁:၄၀ အသက္‌၄၂ႏွစ္‌အရြယ္‌တြင္ ကြယ္‌လြန္‌ခဲ့သည္။ )

Category: ကဗ်ာ | Views: 116 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-08-17 | Comments (0)

ရယူျခင္းျဖင့္ မင္းကံေကာင္းပါေစ..

ရယူျခင္းျဖင့္ မင္းကံေကာင္းပါေစ..

အေတာင္မစံု၊ ႏို႔န႔ံမစင္
ေက်ာင္းေတာ္မဟုတ္၊ လူေတာမဟုတ္
အ႐ိုင္းရဲ႕ စိတ္၊ ႏိုးစက္နာရီ၊ တယ္လီဖုန္း၊
ပီယ၊ ဂီတ၊ ၀ီရိယ တို႔နဲ႔အတူ
ျပင္း႐ွ႐ွတုိးယိုေပါက္ ခံစားခ်က္တခ်ိဳ႕ ၏
လံွဳ႕ ေဆာ္မွဳေႀကာင့္
"အမုန္း" ၏ဆန္႔က်င္ဘက္စာလံုးမ်ား
ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ထဲေရာက္႐ွိျခင္း...။
(ႏွစ္ဆယ့္တစ္ ရာစု၏ ၆)

ျပကၡဒိန္သစ္၊ ဥတုအေဟာင္း
အျဖစ္အပ်က္အသစ္၊ အေႀကာင္းအရာအေဟာင္း
ေပးဆပ္ျခင္းအသစ္၊ လက္ခံသူအေဟာင္း
တံု႔ျပန္မွဳ အသစ္၊ ခံစားခ်က္အေဟာင္း
ခံစားခ်က္အသစ္၊ ေပးဆပ္သူအေဟာင္း
အခ်ိန္အသစ္၊ နာရီအေဟာင္း
ေနရာအသစ္၊ လမင္းအေဟာင္း
ဒီေရအသစ္၊ ပင္လယ္အေဟာင္း
ျပဳသူအသစ္၊ ျဖစ္သူအေဟာင္း...။
(ႏွစ္ဆယ့္တစ္ ရာစု၏ ၆ + ၂ = ၃ + ယမကာ)

ဆြဲေတာ့တန္းသည္၊ ခြဲေတာ့လြမ္းသည္
ေရလည္းတိမ္သည္၊ ေလလည္းျငိမ္ျပီ
ေျခလည္းတိုျပီ၊ ေနလည္းညိဳ ျပီ
အခ်ိန္လည္းတန္ျပီ၊ အိမ္လည္းျပန္ျပီ
ေကာင္မေလးေရ..အရင္အတိုင္းပဲလား??
(ႏွစ္ဆယ့္တစ္ ရာစု + စိတ္ကူး = ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း)

Category: ကဗ်ာ | Views: 102 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-08-16 | Comments (0)

အ၀ိဇၨာ (၀ါ) ေခါင္းစဥ္တပ္ ဒႆန

အ၀ိဇၨာ (၀ါ) ေခါင္းစဥ္တပ္ ဒႆန

ေနမ၀င္တဲ့ ညေတြ႐ွိေနတတ္ေပမယ့္
ေနမထြက္တဲ့ မနက္ဆိုတာ
တစ္ခါမွ မ႐ွိခဲ့ဘူး..
ဒါေပမယ့္ ငါ့အိပ္မက္မနက္ခင္းေတြမွာ
တိမ္ေတြဖံုးခဲ့ဖူးတယ္။

အေကာင္းနဲ႔ အဆိုးကို
မေ၀ခြဲတတ္ခင္
သူတို႔ေျပာတဲ့ အဆိုး ဆိုတာက
ငါ့ သူငယ္ခ်င္း။
သူတို႔ေျပာတဲ့ အေကာင္း ဆိုတာက
ငါ့သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ခိုင္းဘက္သာ။

"တန္ဖိုး" တဲ့လား..
အဲဒီစကားလံုး ဘယ္ေလာက္တန္သလဲ?
စဥ္စားႀကည့္ေတာ့
တံဆိပ္ေတြက ဓါတ္ေလွကားေတြျဖစ္ခဲ့ရေပါ့..။
အမွန္က မိုးပ်ံပူေဖာင္းေတြပါ..။

႐ႊံ႕ ႏြံေတြ လာေရာခဲ့ေတာ့
ငါက ႏြံေရေတြျဖစ္ခဲ့
ေကာ္ဖီမွဳန္႔ ေတြလာေရာေတာ့
ငါက ေကာ္ဖီပူပူေလးေပါ့
စေကာ့တလန္ ၀ီစကီလာေရာေတာ့
ငါက အရက္အေကာင္းစားျဖစ္ျပန္ေရာ
ေအာ္...ငါကေရလိုပါလား...။
တကယ္ေတာ့ လက္ဖက္ေျခာက္လိုျဖစ္ခ်င္ေနတာ
ေရေႏြးပူပူရဲ႕ ဂုဏ္သတၱိကိုေျပာင္းပစ္တဲ့
သူရဲေကာင္း အျဖစ္နဲ႔ေပါ့..။

ကိန္းဂဏန္းသံႀကိဳးေတြကို
အမိအရကုတ္တြယ္၊ ဖက္တက္ႀက
"တန္ဖိုး" ဆိုတာႀကီးကိုရယူဖို႔ႀကိဳးစားရင္း
မီးစာကုန္၊ ဆီခမ္းေရာတဲ့။
ဆီမခမ္းခင္ မီးစာကုန္တတ္တာသိရေတာ့
ေသြးပ်က္ခဲ့ရေသးတယ္။
အဲဒါထက္ဆိုးတာ မီးျငိမ္းသြားတာဘဲ။

ခုေတာ့ငါနားလည္ျပီ
ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္းဆိုတာ
မွန္ျခင္း၊ မွားျခင္းရဲ႕ သားသမီး..၊
ငါနဲ႔အတူ႐ွိတဲ့ မိတ္ေဆြေတြလို႔
သေဘာေပါက္ခဲ့တာ...
တကယ္ေတာ့
အားလံုးက အဆုံးထိပို႔တတ္တဲ့
သူစိမ္းေတြပဲေလ။

ဒီလိုနဲ႔ ရည္႐ၢယ္ခ်က္လမ္းအတိုင္း
ေလွ်ာက္တလွည့္၊ နားတလွည့္ခရီးဆက္ခဲ့တာ
ႀကည့္စမ္း...
ဟိုေ႐ွ႕ နားမွာ လူေတြအံုလို႔
အေကာင္းနဲ႔ အဆိုး လြန္ဆြဲပြဲ။

Category: ကဗ်ာ | Views: 119 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-08-10 | Comments (1)

ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္သီခ်င္း-မ်ိဳးႀကီး

ကြ်န္ေတာ္က မ်ိဳးႀကီး ဆိုလို႔ကေတာ့ႀကိဳက္ျပီးသားဘဲ... း) ။ ရန္ကုန္ယူႏိုက္တက္သီခ်င္းအသစ္ထြက္ေနတယ္ခင္ဗ်။
IC နဲ႔ တီးထားတာပါ။ ေအာက္မွာ Download လုပ္လို႔ရပါတယ္။

Category: ေ၀မွ်ျခင္း | Views: 135 | Added by: NAYMYOHTET | Date: 2009-08-08 | Comments (0)

« 1 2 3 4 5 6 »